|
| |
|
Rybak
Chotcza i okolice w genealogii
|
 |
|
1821 -
 
| Przydomek |
Chrzciciel |
| |
| Rodzina |
Goltofrej Joanna Franciszka (z domu Jawltet) |
| Dzieci |
| + | 1. Głowacka Katarzyna Marya Franciszka (z domu Gotfrey), ur. 1821, Villers - Belgia |
|
| |
 
| |
| Rodzina |
Goltofrej Jan |
| Dzieci |
| + | 1. Głowacka Katarzyna Marya Franciszka (z domu Gotfrey), ur. 1821, Villers - Belgia |
|
| |
 
| Przydomek |
Chrzciciel |
| |
| Rodzina |
Goltofrej Joanna Franciszka (z domu Jawltet) |
| Dzieci |
| + | 1. Głowacka Katarzyna Marya Franciszka (z domu Gotfrey), ur. 1821, Villers - Belgia |
|
| |
 
| |
| Rodzina |
Goltofrej Jan |
| Dzieci |
| + | 1. Głowacka Katarzyna Marya Franciszka (z domu Gotfrey), ur. 1821, Villers - Belgia |
|
| |
1824 - 
| Urodz. |
1824 |
| |
| Ojciec |
Głowacki Tomasz |
| Typ relacji |
rodz. |
| Matka |
Głowacka Anna (z domu Komorowska) |
| Typ relacji |
rodz. |
| |
| Rodzina |
Głowacka Katarzyna Marya Franciszka (z domu Gotfrey), ur. 1821, Villers - Belgia |
| Ślub |
7 luty 1847 |
Chotcza Dolna |
| Dzieci |
| | 1. Głowacki Bolesław Walery Henryk, ur. 9 gru. 1848, Chotcza Górna |
| + | 2. Głowacki Jan, ur. 19 sty. 1851, Chotcza Górna |
|
| |
1848 - 
| Urodz. |
9 gru. 1848 |
Chotcza Górna |
| |
| Ojciec |
Głowacki Wincenty, ur. 1824 |
| Typ relacji |
rodz. |
| Matka |
Głowacka Katarzyna Marya Franciszka (z domu Gotfrey), ur. 1821, Villers - Belgia |
| Typ relacji |
rodz. |
| Ślub |
7 luty 1847 |
Chotcza Dolna |
| |
1851 - 
| Urodz. |
19 sty. 1851 |
Chotcza Górna |
| |
| Ojciec |
Głowacki Wincenty, ur. 1824 |
| Typ relacji |
rodz. |
| Matka |
Głowacka Katarzyna Marya Franciszka (z domu Gotfrey), ur. 1821, Villers - Belgia |
| Typ relacji |
rodz. |
| Ślub |
7 luty 1847 |
Chotcza Dolna |
| |
| Rodzina |
Żyjący |
| Dzieci |
| | 1. Głowacki Jan, ur. 8 paź. 1883, Lucimia |
|
| |
-
| Imię i nazwisko |
Głowacka Katarzyna Marya Franciszka |
| Urodz. |
1821 |
Villers - Belgia |
- Opactwo Villers zostało założone w 1146 przez św. Bernarda jako 46 filia klasztoru w Clairvaux. Klasztor zlokalizowano w północnej części majątku Villers podarowanej przez księcia Marbais, Gauthiera I oraz jego matkę Judytę[1]. Do Villers przybyło 12 mnichów oraz 5 konwersów, którzy po długich poszukiwaniach i założeniu jednej siedziby tymczasowej (Villers I), znaleźli dogodne miejsce w dolinie nad rzeką Thyle i rozpoczęli budowę właściwego klasztoru pod kierunkiem opata Karla z klasztoru w Himmerod (Villers II). Wedle legendy św. Bernard wskazał miejsce pod budowę klasztoru, gdy na szczycie wzgórza Robermont wbił w ziemię swoją laskę, z której wyrósł dąb. Obecnie znajduje się tu kaplica św. Bernarda z 1715 upamiętniająca to legendarne wydarzenie.
Pierwsze budynki opactwa nie zachowały się w swojej pierwotnej formie. W XIII w. opactwo zostało gruntownie przebudowane (Villers III). W 1217 powstał chór, w 1240 krypta a w 1267 refektarz. Kościół przyklasztorny był budowany przez 70 lat i został ukończony pod koniec XIII w. Był jednym z największych kościołów zakonu.
Szczyt rozkwitu opactwa przypada na XII w. kiedy opatem był Arnulf von Löwen. W owym czasie mieszkało i pracowało tu ponad 100 mnichów oraz 300 konwersów. Włości opactwa rozciągały się na przestrzeni prawie 25 tys. akrów pomiędzy Antwerpią a Namur. Opactwo posiadało filie w Grandpré (obecna Francja) (1231) oraz Lieu St. Bernard (1238). Ponad 50 mnichów i braci świeckich, żyjących w owym okresie w Villers zostało później wyniesionych na ołtarze, m.in. opat Gerard I późniejszy biskup Tournai i Konrad de Seyne kardynał-biskup Porto.
Klasztor był dużym ośrodkiem kulturalnym. Na początku XIV w. zbiory przyklasztornej biblioteki liczyły 445 woluminów, co na owe czasy stanowiło wyjątkowo dużą kolekcję. Opat Jan z Brukseli (1333-1336) wykładał teologię w Paryżu. Opactwo posiadało również dom (refugium) w Leuven służący zakwaterowaniu mnichów studiujących na tamtejszym uniwersytecie. Dom ten przekształcono później w 1660 w “College van Villers”.
Opactwo Villers zaczęło podupadać w XVI w. w okresie wojen o Niderlandy. W 1544 kościół i zabudowania klasztorne uległy znacznemu zniszczeniu w trakcie ataku wojsk hiszpańskich. Cystersi zmuszeni byli ratować się ucieczką. Klasztor został częściowo odbudowany w 1587 za czasów opata Roberta Henriona.
Na początku XVII w. historię klasztoru spisał Crisóstomo Henríquez. W XVIII w. opactwo przeżywało drugi rozkwit. W tym czasie wszystkie średniowieczne budynki przebudowano w stylu klasycystycznym. W 1796 władze rewolucyjne rozwiązały opactwo, przejęły jego majątek a następnie sprzedały na skład materiałów budowlanych. Odtąd zabudowania klasztoru były eksploatowane jako źródło surowców budowlanych.
W 1820 opactwo zakupił Charles-Lambert Huart, który w 1851 zgodził się na przeprowadzenie przez teren klasztoru odcinka linii kolejowej łączącej Brukselę z Namur. Przyczyniło się to do ostatecznej degradacji klasztoru.
W 1893 rząd Belgii odkupił tereny opactwa i podjął wysiłki konserwatorskie. W 1973 ruiny klasztoru zostały wpisane w rejestr zabytków. Od 1992 opactwo jest utrzymywane przez “Association por la Promotion Touristique et culturelle de Villers”
|
Pochodzenie  |
|
Najstarsi przodkowie w linii męskiej i żeńskiej |
|
| ID osoby |
I16764 |
SKWIRA |
| Ostatnia modyfikacja |
5 wrz. 2018 |
-
| Mapa wydarzeń |
pokaż |
|
|
 | Małżeństwo - Rodzaj: ślub kościelny - 7 luty 1847 - Chotcza Dolna |
 |
 | Dziecko - Głowacki Bolesław Walery Henryk - 9 gru. 1848 - Chotcza Górna |
 |
 | Dziecko - Głowacki Jan - 19 sty. 1851 - Chotcza Górna |
 |
|
| Legenda szpilek |
|
| |