Książe Lubomirski Jerzy Dominik

ok. 1655 - 1727  (~ 72 lat)

• Imię i nazwisko	Lubomirski Jerzy Dominik
  	Był dziedzicem Chotczy do roku 1727. Wojewoda krakowski od 1726 roku, podkomorzy nadworny koronny od 1702 roku, podstoli koronny w latach 1695-1702[1], generał-lejtnant Dragonii I Rzeczypospolitej, pułkownik-komendant Regimentu Dragonii królowej[2], starosta kazimierski, olsztyński, rycki, bratkowski, uszycki, lipiński.Uczył się w szkołach jezuickich. W 1684 roku wziął udział w wojnie Ligi Świętej przeciwko Turcji. W 1685 uczestniczył w działaniach zgrupowania hetmana wielkiego koronnego Stanisława Jabłonowskiego na Bukowinie. Walczył z Tatarami w 1693 i 1695. Posłował na sejm walny z województwa lubelskiego w latach: 1688, 1693, 1695[3], 1701, 1718, 1720, 1722. Poseł lubelski na sejm konwokacyjny 1696 roku[4]. W czasie elekcji 1696 roku opowiedział się za kandydaturą księcia Franciszka Ludwika Burbon-Conti, po czym udał się na Ukrainę, gdzie szukał poparcia Kozaków Semena Paleja. Ostatecznie uznał Augusta II i wziął udział w wyprawie podhajeckiej 1698.W 1695 roku ożenił się z Urszulą Katarzyną Bokum. Gdy została ona oficjalną metresą Augusta II, król dla osłody obdarzył Lubomirskiego licznymi urzędami. W 1701 mianował go komendantem gwardii królewskiej, w 1702 został podkomorzym nadwornym koronnym.Był członkiem konfederacji sandomierskiej 1704 roku[5]. W czasie III wojny północnej, przeszedł w 1704 roku do obozu Stanisława Leszczyńskiego. Od tego czasu jeszcze dwa razy zmieniał orientacje polityczne, by ostatecznie w 1710 stanąć u boku powracającego do kraju Augusta II. Wybrany posłem na Walną Radę Warszawską, zabiegał o oddanie przez Rosjan Prawobrzeżnej Ukrainy. W 1712 walczył z powstańcami kozackimi Filipa Orlika. W 1716 podjął się mediacji między konfederatami tarnogrodzkimi a Augustem II. Na sejmie 1718 domagał się wycofania wojsk rosyjskich z Rzeczypospolitej. W 1724 rozpatrywał okoliczności Tumultu Toruńskiego w komisji śledczej, uczestniczył w sądzie asesorskim i osobiście dopilnował egzekucji wysokiego wymiaru kary. W 1715 odznaczony Orderem Orła Białego
  		Lubomirski Jerzy Dominik
  		Drużyna (Szreniawa bez krzyża)-herb rodowy
  Urodz.	ok. 1655
  Zgon	27 lip. 1727	Janowiec
  wiek	~ 72 lat
  Pochodzenie
  Najstarsi przodkowie w linii męskiej i żeńskiej	Lubomirski Jerzy   (Ojciec)  Lubomirska Barbara (z domu Tarło)  (Matka)
  Nagrobki	Prześlij zdjęcie nagrobka
  ID osoby	I10348	SKWIRA
  Ostatnia modyfikacja	11 sier. 2016

  
  

  Ojciec	Lubomirski Jerzy
  Typ relacji	rodz.
  Matka	Lubomirska Barbara (z domu Tarło)
  Typ relacji	rodz.
  ID rodziny	F3340	Arkusz rodzinny  |  Wykres rodzinny

  
  

  Żona 1	Lubomirska Urszula Katarzyna (z domu Bokum)
  Małżeństwo	Rodzaj: ślub kościelny
  ID rodziny	F3343	Arkusz rodzinny  |  Wykres rodzinny
  Ostatnia modyfikacja	11 sier. 2016

  
  

  Żona 2	Lubomirska primo voto Szembek Magdalena (z domu Tarło)
  Małżeństwo	Rodzaj: ślub kościelny
  Dzieci	1. Lubomirski Franciszek Ferdynand   zm. 1774  [Ojciec: rodz.]  [Matka: rodz.] + 2. Lubomirski Antoni Benedykt ▻ Lubomirska  [Ojciec: rodz.]  [Matka: rodz.]
  ID rodziny	F3342	Arkusz rodzinny  |  Wykres rodzinny
  Ostatnia modyfikacja	11 sier. 2016

  
  

• Mapa wydarzeń	pokaż
  	Załaduj mapę	Zgon - 27 lip. 1727 - Janowiec  = Łącze do Google Earth
  Legenda szpilek