Prądzyński Ignacy Pantaleon

1792 - 1850  (58 lat)

• Imię i nazwisko	Prądzyński Ignacy Pantaleon
  	Z pochodzenia Wielkopolanin. Od 1807 w wojsku Księstwa Warszawskiego, uczestnik kampanii 1809 i 1812 (Wyprawa Napoleona na Moskwę). Za udział w bitwie nad Berezyną odznaczony Złotym Krzyżem Orderu Virtuti Militari. Uczestniczył w bitwie narodów pod Lipskiem w 1813 oraz obronie Paryża w roku 1814. Został kawalerem Legii Honorowej. W następnym roku w stopniu majora przeszedł do służby w armii Królestwa Polskiego i dał się poznać jako inżynier wojskowy, autor m.in. projektu budowy Kanału Augustowskiego 1822-1824. W armii Królestwa Polskiego w kwatermistrzostwie generalnym, następnie wykładowca taktyki i fortyfikacji. Był odznaczony Orderem św. Anny II klasy z brylantami. W 1830 roku został nagrodzony Znakiem Honorowym za 20 lat służby. Był członkiem Związku Kosynierów i jednym ze współzałożycieli Towarzystwa Patriotycznego (1821). Więziony (1826-1829) za przynależność do organizacji tajnych. W latach 1830-1831, podczas powstania listopadowego podkomendant Twierdzy Zamość, następnie kwatermistrz generalny Sztabu Głównego, dowódca korpusu inżynierów i – od 16 sierpnia do 19 sierpnia 1831 – wódz naczelny. Strateg, rzecznik zdecydowanych działań zaczepnych. Autor planów wojny z Rosją, częściowo wykorzystanych przez generała Jana Zygmunta Skrzyneckiego. Był też autorem planu koordynacji działań partyzanckich w Królestwie Polskim. Dowodził w wygranej bitwie pod Iganiami (10 kwietnia 1831). Po upadku powstania w latach 1832-1833 na zesłaniu w Wiatce. W 1834 powrócił do Królestwa Polskiego. Schorowany, leczył się między innymi na wyspie Helgoland. Tam utonął w trakcie kąpieli morskiej i tam też został pochowany. Był jednym z najbardziej utalentowanych generałów polskich I połowy XIX wieku, autorem około 60 prac z dziedziny wojskowości oraz cennych dla historyka obszernych pamiętników m.in. O sztuce wojennej – Kurs taktyki (1822-1823) oraz Czterej ostatni wodzowie polscy przed sądem historii (1865). Był członkiem loży wolnomularskiej Bouclier du Nord w 1819 roku.
  		herb rodowy Grzymała
  		Ignacy Pradzynski
  Urodz.	20 lip. 1792	Sanniki
  Chrzest	Helgoland
  Zgon	4 sier. 1850
  wiek	58 lat
  Pochodzenie
  Nagrobki	Prześlij zdjęcie nagrobka
  ID osoby	I10336	SKWIRA
  Ostatnia modyfikacja	11 sier. 2016

  
  

  Żona	Prądzyńska Emilia (z domu Rutkowska),   ur. 1809   zm. 1886 (wiek 77 lat)
  Małżeństwo	20 wrz. 1825	Chotcza Dolna
  	Rodzaj: ślub kościelny
  Dane związku	on : 33 lat i 2 miesięcy - ona : ~ 16 lat i 9 miesięcy.
  Dzieci	1. Herniczek Helena (z domu Prądzyńska)   zm. 1854, Chotcza Dolna ▻ Herniczek Stanisław  [Ojciec: rodz.]  [Matka: rodz.]
  ID rodziny	F3336	Arkusz rodzinny  |  Wykres rodzinny
  Ostatnia modyfikacja	5 wrz. 2018

  
  

• Mapa wydarzeń	pokaż
  	Załaduj mapę	Urodz. - 20 lip. 1792 - Sanniki Małżeństwo - Rodzaj: ślub kościelny - 20 wrz. 1825 - Chotcza Dolna  = Łącze do Google Earth
  Legenda szpilek